در ادامه پست قبلی، فکر کردم خوب است برای آشنا شدن بیشتر شما قبل از اینکه تصمیم به خواندن یا نخواندن این کتابها بگیرید، توضیحی راجع به کتابها و طرز نگاه کارن هورنای به مسائل روانی بیاورم.

اول از خودکاوی شروع می کنم.
به نظر من کتاب خودکاوی، به نوعی پایه دیگر کتابهای کارن هورنای است. چه او در این کتاب کلیه امکانات و موانع را در راه خودکاوی بررسی نموده و در جاهای بسیاری به ذکر شباهتها و تفاوتهایش با روانکاوی توسط روانکاو پرداخته است. این کتاب برای اینکه آدم بفهمد اصلا می خواهد چه کند و چهارچوبهای این کار کجاست و موانعش کجا، خیلی به درد می خورد. یک فصل کامل از این کتاب به توضیح مثال عملی، از خودکاوی یک شخص اختصاص دارد و مراحل ظریف پیشرفت او و فکرهایش را شرح می دهد. این کتاب ما را به سمت تحلیل درست تر و هدف دار تر نسبت به افکار و رویاهایمان می برد. تحلیلی کاملا منطقی و علمی. اصولا در کتابهای کارن هورنای از دستوراتی که در اغلب کتابهایی از این دست می بینیم، خبری نیست و به جای ارائه راه حل، سعی در فهماندن ریشه و علت اساسی مشکلات و موانع روحی می کند و معتقد است در صورت فهم کامل مشکل و دلیل آن مشکل به تدریج رفع می شود.
در واقع، در کتاب خودکاوی، کارن هورنای طریقه استفاده مفید از دیگر کتابهایش را به خواننده می آموزد.